KULLANICI PANELİ
PLATFORMLAR
TURUNCU MENÜ
TURUNCU LEVYE

Assassin's Creed Unity İnceleme

“Merak ediyorum. Gerçekten de. Hatta bu yılın en çok merak ettiğim olayı olabilir. Ubisoft’un yeni nesil Assassin deneyimi beni gerçekten heyecanlandırıyor. Fransız Devrimi’ne gitmek, çatılarda süzülmek, binalara sızmak, zorlu düşmanlarla dövüşmek... daha ne isteyebilir ki bir insan? Ubisoft ne olur eline yüzüne bulaştırma bu oyunu… Valla yayınladığın videoları bile izlemedim sürprizi kaçmasın diye. Her sene AC gelecek dedin, tamam dedik. Pişman etme bizi, olur mu?”

Bu düşünceler arasında açtım Assassin’s Creed Unity’i. Bu düşünceler arasında gördüm ilk kez Arno’yu. Gerçekten de heyecanlıydım. Hala da heyecanlıyım. Gördüklerimi sizlere aktaracağım, yaşadığım deneyimi sizler ile paylaşacağım için heyecanlıyım. Peki ya siz? Siz de heyecanlı mısınız Assassin’s Creed Unity için? 

Bu yeni yolculuk için hazır mısınız?

“Birleşme zamanı geldi”

AC Unity’nin hikayesi bizi Arno ile tanıştırıyor. Küçük bir çocukken kontrolünü elimize aldığımız Arno’nun gelişimine hızlı bir şekilde tanık oluyoruz. Yapımcı ekip Assassin’s Creed 2’de olduğu kadar işi uzun tutmamış ve bizi daha hızlı bir şekilde Assassin tarikatına üye yapmayı planlamış. 

Değer verdiğimiz birini öldüren katili bulmak, yani kişisel intikamımızı almak için katıldığımız Assassin tarikatına girişimizle birlikte Arno’nun macerası da tam anlamıyla başlıyor. 

İncelemeye hikayeden girdiğimize göre oyun hakkında beğenmediğim iki unsura da hemen değineyim. Assassin’s Creed Unity, hikaye ve ana karakter anlamında serinin en zayıf halkalarından biri. Yayınlanan videoların ve verilen demeçlerin aksine Arno, sert mizaçlı bir adam değil. Tabii ki bu bir problem değil. Yakışıklı, umursamaz ve haylaz genç adam rolünde kendisini tanımaya başladığımız Arno, sert mizaçtan uzak bir görüntü çiziyor fakat başka bir görüntü de çizemiyor. Evet, Arno’nun herhangi bir karakteristik özelliği neredeyse yok. İntikam uğruna yol alan, sevdiği insanları önemseyen bir adam olduğunu hissettiriyor. Fakat Assassin tarikatına bağlı mı, kuralları takıyor mu, yoksa kafasına buyruk bir adam mı tam anlamıyla hissedemiyorsunuz. Bana kalırsa AC halkasının en zayıf ana karakteri olmuş Arno. Açıkçası bu duruma yol açan en önemli eksilerden biri de hikaye. Unity’nin serinin geri kalanına kıyasla zayıf olduğu bir diğer noktası da hikayesi. Serinin bir önceki oyunu Black Flag’i konudan uzaklaşması ve korsanlık hikayesini işlemesi sebebiyle yermiştik. Unity belki öyle yapmıyor ama çok sığ bir konu üzerine hikayesini şekillendiriyor. Büyük bir hikayenin içerisinde yer aldığınızı hissedemiyorsunuz. Üstelik Fransız Devrimi gibi önemli bir olayı arka plan haline getirmesi de bu durumu kurtaramıyor. Fransız Devrimi neredeyse bir dekor olarak kalmış oyunda.

Ama çok içinizi karartmayayım. Unity o kadar da eli boş gelmemiş. Emin olun. Gelirken pek çok cici oyuncağını da yanında getirmiş.

“Yeni nesil suikastçı Arno”

Unity, serinin tam anlamıyla yeni nesil olan ilk Assassin’s Creed oyunu. Bu da haliyle ilk olarak teknik detayları gözümün önüne getiriyor. Unity’nin grafikleri gerçekten başarılı. Çevre kaplamaları, karakter detayları oldukça iyi. Uzak çizim mesafesi de fazlasıyla tatmin edici. Fakat bunlardan daha önemli bir konu oyunun animasyonlarındaki yenilikler. Gerek tırmanmada olsun gerek dövüş esnasında olsun Arno, pek çok yeni animasyon barındırıyor. Özellikle bu animasyonlar oyunun değişen tırmanma mekaniğiyle birleşince gerçekten akıcı bir parkur deneyimi yaşıyorsunuz. Evet, artık tırmanma mekaniğimiz biraz daha farklı. Artık koşarken veya tırmanırken 3 düzlemde yol alabiliyorsunuz. İsterseniz normal seyrinizde ilerleyebilir, isterseniz akıcı bir şekilde yukarı çıkarak koşunuza devam edebilir, isterseniz de aynı akıcılıkta aşağı inerek yol kat edebilirsiniz. Artık nasıl hızlı ve akıcı bir şekilde yukarı çıkabiliyorsanız, aynı akıcılıkta da aşağı inebiliyorsunuz. Yeni AC’nin en beğeneceğiniz özelliği sanırsam bu olacaktır. Eski oyunlardaki gibi saçma sapan bir şekilde kendinizi aşağı bırakmaya çalışmanıza gerek yok. “Koşma + O (veya B)” tuşuna basarak gayet akıcı bir şekilde aşağı inebilirsiniz. Bununla birlikte bu yeni sistemin sizi istemediğiniz duvarlara çıkarması da engellenmiş. Düz bir yolda ilerleyip, sağa döneyim derken bir anda kendinizi çitlerin üzerine çıkmış bir şekilde bulmayacaksınız. (En azından eskisi kadar.)

Gelelim işin dövüş kısmına. Tırmanma ve koşma animasyonları oldukça başarılı ve çeşitli dedik. Bu durum dövüş kısmında da değişmiyor. Arno kullandığı silah tipine göre farklı animasyonlarla düşmanlarıyla savaşa giriyor. Tek el kullanılan silah, uzun silah (mızrak vb.) ve ağır silahlar (balta vb.) olarak üçe ayrılan silah tiplerinin her birinde farklı bir dövüş tarzı benimsiyorsunuz. Ağır silahlar ile adından anlaşılacağı üzere ağır ama etkili ataklar yaparken, mızrağınız ile adeta bir Oberyn (Game of Thrones) gibi dövüşebilirsiniz. Her sınıf ile farklı bir dövüş tarzı yakalamanız açıkçası gayet yerinde olmuş. Önceki oyunda kılıç kullanmamıza rağmen balta kullanıyormuş gibi hissettiren yapımcı ekip, belli ki o sıralarda Unity üzerinde çalışmakla meşgulmüş. Neyse ki durumun hakkını vermişler.

Yazar: EnisKirazoglu

11 Kas 2014

Yorumlar

OYUNUN ARTI YÖNLERİ

  • Kalabalık Paris şehri,
  • Dövüş sistemi,
  • Gizlilik ön planda,
  • Kişiselleştirme seçenekleri,
  • Yan görevler.

OYUNUN EKSİ YÖNLERİ

  • Hikaye ve ana karakter zayıf,
  • Yer yer yaşanan FPS düşüşleri
  • Uzun yükleme süreleri
  • Aynı mekanlarda birden fazla göreve çıkmak.
inceleme puanı
8.6
  • Grafik: 8.9/10
  • Ses / Müzik: 7.9/10
  • Hikaye / Atmosfer: 7.5/10
  • Oynanabilirlik: 9.2/10
kullanıcı puanı

53 KULLANICININ OYU

8.0
  • Puan verebilmek için giriş yapmalısınız.